
- قصه رنگی روز می رود رو به تمام
- غم بیامیخته با رنگ غروب
- روزگاریست دراین گوشه پژمرده هر نشاطی مرده است
- سپیدی های فریب روی ستونهای بی سایه رجز می خوانند
- رعد دیگر پا نمی کوبد به بام ابر
- روز خاموش است ، آرام است . . .
+
نوشته شده در 87/08/28 توسط میثم
|